Είδες το διαστημόπλοιο στο υπόστεγο;
ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ
Το βρήκαμε στον πυθμένα.
Εδώ!
Στάσου, λένε κάτι;
Το σκοτάδι, το σπαθί, η παρατημένη, ο ναός.
Αυτές οι λέξεις ξαναγράφουν
τις συναπτικές επαφές στον εγκέφαλό σας.
Είναι συντεταγμένες.
Κάποιος σκοτώνει ανθρώπους σκοπίμως...
Κάτω.
και τους μετατρέπει σε πομπούς.
Μπορώ να σας σώσω.
Ένα νέο φάντασμα, όχι!
Υπάρχει αυτός ο άνδρας. Έχει μια μηχανή του χρόνου.
Πηγαίνει πάνω-κάτω στην ιστορία,
τρέχει και μπλέκει σε μπελάδες.
Κάτι άλλο που διαθέτει,
είναι πάθος για τα έργα...
5η ΤΟΥ ΜΠΕΤΟΒΕΝ
του Λούντβιχ φον Μπετόβεν.
Και μια μέρα σκέφτεται,
"Γιατί να έχω μηχανή του χρόνου,
αν δεν μπορώ να γνωρίσω τους ήρωές μου";
Έτσι, ξεκινάει για τη Γερμανία του 18ου αιώνα.
Αλλά δε βρίσκει πουθενά τον Μπετόβεν.
Κανείς δεν τον ξέρει, ούτε καν η οικογένειά του
δεν ξέρει για ποιον μιλάει ο ταξιδιώτης του χρόνου.
Ο Μπετόβεν κυριολεκτικά δεν υπάρχει.
Αυτό δε συνέβη, παρεμπιπτόντως.
Έχω γνωρίσει τον Μπετόβεν.
Ωραίος τύπος.
Έντονη προσωπικότητα. Του άρεσε η χειροπάλη.
Όχι, αυτό λέγεται,
"Το Παράδοξο της Εκκίνησης".
Ψάξε το στο Google.
Ο ταξιδιώτης του χρόνου πανικοβάλλεται.
Δεν αντέχει τη σκέψη ενός κόσμου
χωρίς τη μουσική του Μπετόβεν.
Ευτυχώς, έχει μαζί του τις παρτιτούρες του Μπετόβεν,
για να τις υπογράψει ο Λούντβιχ.
Έτσι αντιγράφει όλα τα κονσέρτα
και τις συμφωνίες
και τις εκδίδει.
Γίνεται αυτός ο Μπετόβεν.
Και η ιστορία συνεχίζεται
χωρίς να κουνηθεί φύλλο.
Αλλά το ερώτημά μου είναι το εξής.
Ποιος έγραψε αυτές τις νότες και τις φράσεις;
Ποιος πραγματικά συνέθεσε την 5η του Μπετόβεν;
Πού είναι ο Μπένετ; Πρέπει να φύγουμε.
Ακόμα ξερνάει.
"Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα μεγάλο..."
Το ταξίδι στον χρόνο το προκαλεί αυτό.
Αμφιβάλλω ότι η Ρόουζ ή η Μάρθα ή η Έιμι
έβγαλαν το πρωινό τους στο πρώτο ταξίδι τους.
Ξέρεις πολλά για εμένα.
Ήμουν στην αντικατασκοπία του στρατού.
Υποβιβάστηκα επειδή κρέμασα έναν συνάδελφο από το παράθυρο.
Λόγω θυμού;
Για ποιον άλλον λόγο κρεμάς κάποιον από το παράθυρο;
Σε ποια χρονιά είμαστε;
Στο 1980.
Άρα πριν τον Χάρολντ Σάξον. Πριν τον Υπουργό Πολέμου.
Πριν εκραγεί το φεγγάρι και βγει από μέσα μια νυχτερίδα.
Υπουργός Πολέμου;
Ναι.
Τέλος πάντων. Φαντάζομαι ότι θα μάθω σύντομα.
Συγγνώμη για αυτό.
Έφαγα σάντουιτς με γαρίδες. Θα ήταν χαλασμένες.
Μην ανησυχείς.
Πάμε;
Μισό λεπτό,
κάτι έχω στην μπότα μου.
Είναι πιο μεγάλο στο εσωτερικό!
Πώς γίνεται να είναι πιο μεγάλο στο εσωτερικό, Μπένετ;
Εντάξει, φύγαμε.
Γιατί ήρθαμε στη Ρωσία;
Δεν πήγαμε. Στη Σκωτία είμαστε ακόμα.
Αυτή είναι η πόλη πριν την πλημμύρα.
Το Τάρντις μας έφερε εδώ,
όταν το διαστημόπλοιο πρωτοπροσγειώθηκε.
Εδώ και τώρα, όμως, είναι το αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου.
Ο στρατός εκπαιδευόταν για επιθέσεις επί σοβιετικού εδάφους.
Αυτός είναι ο πιλότος;
Θεέ μου, δες πόσο μεγαλόσωμος είναι.
Όχι, αυτό είναι το σώμα.
Τι εννοείς "το σώμα";
Δεν είναι οποιοδήποτε διαστημόπλοιο.
Είναι μια νεκροφόρα.
Ο θάλαμος αναστολής ζωτικών λειτουργιών είν' ακόμα εδώ.
Και τα καύσιμα του κινητήρα.
Και δεν υπάρχουν σημάδια στον τοίχο.
Ακόμα.
Χαίρετε.
Είναι εκείνος, το φάντασμα από το Τύμπανο.
Καταπληκτικό.
Και άνθρωποι επίσης.
Άλμπαρ Πρέντις, εργολάβος κηδειών.
Από τον Τίβολι δεν είσαι;
Ο πιο καταπατημένος πλανήτης στον γαλαξία.
Η πρωτεύουσά μας έχει πινακίδα:
"Αν μας κάνατε κατάληψη,
είστε ήδη σπίτι σας".
Είχα δοσοληψίες με το είδος σας παλιότερα.
Δεν είμαι κι οπαδός.
Ναι, προκαλούμε απέχθεια.
Τι γυρεύεις εδώ;
Ναι. Φυσικά.
Αυτός...
είναι ο Φίσερ Κινγκ.
Με τον στρατό του εισέβαλε στον Τίβολι
και μας υποδούλωσε για δέκα ένδοξα χρόνια.
Ώσπου απελευθερωθήκαμε από τους Αρκατίνιαν.
Αλλά, δόξα τους Θεούς, τους εκνευρίσαμε τόσο πολύ,
που μας υποδούλωσαν κι αυτοί.
Ο πρώτος μου κανονικός εξωγήινος. Κι είναι ηλίθιος.
Και τώρα,
σύμφωνα με τα έθιμα των Αρκατίνιαν,
ήρθα να τον θάψω
σε ένα άγονο,
άγριο φυλάκιο.
Εννοείς την πόλη;
Τον πλανήτη εννοεί.
Αν και,
ρισκάροντας να προκαλέσω πόλεμο προσφορών
θα μπορούσατε να με υποδουλώσετε.
Στο σκάφος έχω οδηγίες για τον πλανήτη μου
και πολλά αντικείμενα με τα οποία μπορείτε να με συνθλίψετε.
Άκου. Έχουμε έρθει από το μέλλον.
Είσαι έτοιμος να στείλεις κάποιο σήμα.
Πώς το κάνεις αυτό; Είναι ειδικό στυλό;
Τι εννοείς;
Η τεχνολογία σας,
αυτό που βγάζει την ψυχή
από το σώμα και επαναλαμβάνει
τις συντεταγμένες σας στην αιωνιότητα.
Δώσε μου το τώρα. Θα βγάλω τις μπαταρίες.
Δεν έχουμε κάτι τέτοιο.
Ακόμη κι αυτό ανήκει στους ένδοξους Αρκατίνιαν.
Ποιος στέλνει το μήνυμα;
Πίσω στο Τάρντις. Πρέπει να μιλήσω στην Κλάρα.
Έχεις βρεθεί ξανά εδώ.
Σε παρόμοιες καταστάσεις.
Όχι ακριβώς, αλλά...
ναι, μια ή δυο φορές.
Άρα είχες να κάνεις με φοβισμένους ανθρώπους.
Τι τους λες;
Ρωτάω τι θα έπρεπε να πω σε εσένα.
Ότι όλα θα πάνε καλά.
Ότι ο Δόκτωρ θα μας σώσει.
Το πιστεύεις όταν το λες;
Ναι.
Ναι, το πιστεύω.
Και τώρα;
Η Κας πιστεύει ότι ο Δόκτωρ λέει κάτι διαφορετικό.
Λέει...
"Μοράν, Πρίτσαρντ,
Μαθητευόμενος",
όχι, "Πρέντις,
Ο'Ντόνελ.
Κλάρα. Δόκτωρ.
Μπένετ. Κας".
Είναι μια λίστα με τα ονόματά μας,
κι όταν τελειώνει,
απλώς ξεκινάει από την αρχή.
Ξανά και ξανά. Αυτό είναι.
Ποιος είναι ο Πρέντις;
Είναι ο Δόκτωρ.
Είναι ζωντανός;
Για την ώρα.
Δόκτωρ;
Είσαι καλά, Δόκτωρ;
Ναι, καλά. Λοιπόν, το διαστημόπλοιο
είναι μια νεκροφόρα.
Κλάρα, τι συμβαίνει;
Εμφανίστηκε κι άλλο φάντασμα.
Τι; Ποιος; Πέθανε κάποιος;
Δόκτωρ,
εσύ είσαι.
Είσαι καλά;
Ναι. Καλά...
Αυτή τη στιγμή.
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει ότι πεθαίνω.
Όχι απαραίτητα.
Μπορούμε να αλλάξουμε την αλληλουχία...
Αυτό δεν είναι ένα πιθανό μέλλον,
είναι πλέον το μέλλον.
Έχει ήδη συμβεί.
Η απόδειξη είναι εκεί, μπροστά σας.
Πρέπει να πεθάνω.
Όχι.
Μπορείς να αλλάξεις τα πράγματα.
Δεν μπορώ!
Και με την παραμικρή αλλαγή,
οι επιπτώσεις θα ήταν καταστροφικές.
Θα εξαπλωνόταν μακελειό
και χάος στο σύμπαν,
σαν τους κυματισμούς στην επιφάνεια λίμνης.
Είχα και τις καλές μου στιγμές.
Αυτή η αναγέννηση
είναι μάλλον υπαλληλικό λάθος.
Πρέπει να φύγω κάποτε.
Όχι όσο είσαι μαζί μου!
Πέθανε με όποιον έρθει μετά.
Δε θα με αφήσεις εμένα!
Κλάρα, πρέπει να σου μιλήσω ιδιαιτέρως.
Άκου με.
Όλοι θα αντιμετωπίσουμε τον θάνατο κάποια στιγμή.
Είτε τον δικό μας είτε κάποιου άλλου.
Δεν είμαι έτοιμη ακόμα.
Δε θέλω να το σκεφτώ, όχι ακόμα.
Δεν μπορώ να αλλάξω ό,τι έχει ήδη συμβεί.
Υπάρχουν κανόνες.
Να τους σπάσεις.
Και, τέλος πάντων,
μου χρωστάς.
Μου έγινες απαραίτητος.
Μου έδωσες κάτι άλλο για...
να είμαι. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό
και μετά να πεθαίνεις. Είναι άδικο.
- Κλάρα. - Όχι.
Δόκτωρ, δε με νοιάζουν οι κανόνες
ούτε η ενοχή της επιβίωσής σου.
Αν με αγαπάς με όποιον τρόπο,
θα γυρίσεις πίσω.
Δόκτωρ, είσαι...
Δεν μπορώ να σώσω τον Μοράν ή τον Πρίτσαρντ.
Όχι, αλλά αν, όπως είπες, βρεις
γιατί συμβαίνει αυτό,
ίσως τους εμποδίσεις να σκοτώσουν άλλους,
ίσως σώσεις εμάς.
Ίσως γλιτώσεις κι εσύ.
Θα κάνω ό,τι μπορώ,
αλλά το μέλλον έχει ήδη συμβεί.
Συναντήσαμε τον Νεκροθάφτη, είναι ακόμα ζωντανός.
Λοιπόν.
Εγώ ως φάντασμα. Έχεις καλύτερη θέα από εμένα.
Πώς είμαι;
Κανένα τραύμα, κάποια ουλή;
Κανένα στοιχείο για το πώς πέθανα;
Όχι, τίποτα.
Είσαι σαν τα άλλα φαντάσματα,
με τα περίεργα μαύρα μάτια και...
Όχι. Στάσου.
Το παλτό σου.
Είναι σκισμένο. Στον δεξιό ώμο.
Υποθέτω πως λέω ό,τι λένε κι οι άλλοι.
Όχι.
Όχι, λες μια λίστα με ονόματα.
Τα δικά μας ονόματα.
Μοράν, Πρίτσαρντ, Πρέντις, Ο'Ντόνελ, Κλάρα, Δόκτωρ,
Μπένετ, Κας.
Ποιος είναι ο Πρέντις;
Αυτός με τη μούρη τυφλοπόντικα.
Τι έγινε, Κλάρα,
τι συμβαίνει;
Μπήκες μέσα. Είσαι εδώ μέσα τώρα.
Τι κάνω;
Τίποτα.
Απλώς στέκεσαι εκεί.
Δεν προσπαθώ να σε σκοτώσω;
Γιατί δεν προσπαθώ να σε σκοτώσω;
Όχι, στάσου, κινείσαι.
Πας προς τον πίνακα ελέγχου.
Όχι.
Άνοιξε το Κλουβί Φαραντέι. Βγάζει έξω τα άλλα φαντάσματα.
- Πρέπει να μου μιλήσω. - Δεν άκουσες τι είπα;
Άνοιξες το Κλουβί Φαραντέι. Τα άλλα φαντάσματα είναι έξω.
- Να κρυφτούμε; - Σε ένα λεπτό.
Πρέπει να μιλήσω στο φάντασμά μου.
Εντάξει,
Δόκτωρ, μίλα.
Δόκτωρ.
Μεγάλη μου τιμή. Ήμουν πάντα μεγάλος θαυμαστής.
Αυτή είναι μεγάλη χαρά.
Επιτέλους, κάποιος άξιος συνομιλητής.
Λοιπόν, πρώτα από όλα, γιατί είσαι εδώ;
Κλάρα, τι συμβαίνει;
Σταμάτησες.
Όχι, στάσου, ξεκίνησες πάλι.
Το μήνυμά του άλλαξε, λέει κάτι διαφορετικό.
Λέει...
- Τι; - Τι;
Τι;
Λέει...
"Ο θάλαμος θα ανοίξει απόψε".
Κλάρα, αφού βγήκαν τα φαντάσματα, πήγαινε στο Κλουβί Φαραντέι.
Δεν μπορούν να σε πιάσουν εκεί μέσα.
Υπάρχει ένα πρόβλημα.
Πρόβλημα; Τι πρόβλημα;
Αφού όλα πηγαίνουν τόσο καλά...
Το τηλέφωνο δε θα πιάνει εκεί.
Άκου τι πρέπει να κάνεις.
Κλάρα, άσε το τηλέφωνο απ' έξω,
και θα το βλέπεις από το μικρό φινιστρίνι.
Όταν το δεις να χτυπά,
αν είναι ασφαλές, θα βγεις να το απαντήσεις.
Εντάξει. Πόση ώρα θα κάνεις...
Κλάρα, άκου με.
Μη χάσεις το τηλέφωνο από τα μάτια σου.
Πρέπει να μπορώ να επικοινωνήσω μαζί σου,
πρέπει να ξέρω τι κάνει το φάντασμά μου.
Καταλαβαίνεις;
Θα έρθω να σε σώσω.
Το ορκίζομαι.
Ελάτε.
Μισό λεπτό. Όχι εσύ, Ο'Ντόνελ.
Γιατί;
Κάποιος πρέπει να προσέχει το εργαστήριο.
Κι αν καλέσει η Κλάρα;
Ο τελευταίος που μου είπε κάτι παρόμοιο
βρέθηκε κρεμασμένος από το παράθυρο.
Ίσως ο Δόκτωρ να έχει δίκιο.
Ίσως είναι καλύτερα να μείνεις εδώ.
Αποκλείεται.
Σοβαρά, δε με ξέρετε;
Πρέντις.
Εκείνο το πτώμα μάλλον δεν ήταν και τόσο νεκρό τελικά.
Τώρα έχουμε και τη γραφή.
Το έκανε ο ίδιος ο Φίσερ Κινγκ.
Το μέλλον δεν ήρθε ακόμα.
Πήγε τον θάλαμο αναστολής στην εκκλησία.
Τι ήταν αυτό;
Πρέπει να πάμε πίσω στην Τάρντις.
Τώρα!
Μας απέκοψε.
Ας χωριστούμε.
Προχώρα, Μπένετ.
Όχι, Μπένετ! Περίμενε!
Γιατί ήρθες; Δεν έπρεπε να έρθεις.
Δεν ακούς ποτέ, με νευριάζει αυτό.
Για να σε προσέχω.
Ανόητε.
Οπότε,
μην πεθάνεις.
Ποιος έπεται στη λίστα;
Η λίστα που λέει το φάντασμά σου
είναι η σειρά με την οποία θα πεθάνουν οι άνθρωποι, έτσι;
Μόλις τώρα το κατάλαβα.
Εσύ το ήξερες από την αρχή.
Έτσι δεν είναι;
Μοράν,
Πρίτσαρντ, Πρέντις,
Ο'Ντόνελ.
Σκέφτηκα ότι ίσως,
επειδή το φάντασμά της δεν ήταν στο μέλλον,
όπως του Πρέντις,
σκέφτηκα ότι ίσως...
Ίσως να μη συνέβαινε.
Ίσως είχε μια ευκαιρία.
Αλλά δεν προσπάθησες και πολύ να τη σταματήσεις, έτσι;
Ήταν λες κι ήθελες να ελέγξεις τη θεωρία σου.
Ποιος έπεται;
- Η Κλάρα. - Ναι.
Μόνο που τώρα θα κάνεις κάτι γι' αυτό, έτσι;
Επειδή πλησιάζει όλο και πιο κοντά σε εσένα.
Θα αλλάξεις την ιστορία για να σωθείς,
αλλά όχι για να σώσεις την Ο'Ντόνελ.
Δε θα την έσωζες.
Το θέμα δεν είναι να σωθώ εγώ. Είμαι ήδη νεκρός.
Αλλάζω την ιστορία για να σώσω την Κλάρα.
Η Ο'Ντόνελ πέθανε.
Όχι!
Μην τολμήσεις.
Μεγάλη ημέρα για σένα. Ταξίδι στον χρόνο.
Δυο φορές.
Αλήθεια;
Πού θα πάμε;
Εκτός χάρτη.
Εκτός κανόνων.
Κι αν δεν πεθάνω;
Κι αν αρνηθώ;
Θα επιστρέψω στη βάση
και θα σώσω την Κλάρα,
διότι αυτό κάνω, και δε βλέπω κάποιον εδώ πέρα
που θα με εμποδίσει.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΟΣ ΘΑΛΑΜΟΣ
Γιατί είμαστε ακόμα εδώ;
Όχι.
Όχι!
Τι;
Γυρίσαμε μισή ώρα πίσω.
Κλειδώθηκα στη δική μου ροή χρόνου.
Το Τάρντις δε μ' αφήνει να φύγω.
Τι θα κάνουμε;
Πρέπει να κρυφτούμε,
μέχρι να μας προλάβει η ώρα.
Πού είναι ο Μπένετ; Πρέπει να φύγουμε.
Ακόμα ξερνάει.
Ο Πρέντις.
Είναι ζωντανός.
Όχι, απλώς δεν έχει πεθάνει ακόμα. Και δε θα του το πούμε.
Ναι, αλλά είναι εδώ, μπορούμε να...
Όπως και να τελειώνει η πρόταση, δεν μπορούμε.
Αν σώσουμε αυτόν,
θα θες να σώσεις και την Ο'Ντόνελ.
Δεν μπορείς να κοροϊδέψεις τον χρόνο. Μόλις το προσπάθησα.
Δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω
και να ξεριζώσεις την τραγωδία.
Γιατί θα καταλήξεις να μιλάς σε κάποιον
που μόλις είδες νεκρό.
Γιατί τότε πραγματικά θα βλέπεις φαντάσματα.
Δε θα του το πούμε. Κατάλαβες; Ούτε λέξη.
Δεν έχουμε το δικαίωμα.
Άλμπαρ Πρέντις, εργολάβος κηδειών.
Από τον Τίβολι δεν είσαι;
Ο πιο καταπατημένος πλανήτης στον γαλαξία.
Η πρωτεύουσά μας έχει πινακίδα,
"Αν μας κάνατε κατάληψη,
είστε ήδη σπίτι σας".
Είχα δοσοληψίες με το είδος σας παλιότερα.
Δεν είμαι κι οπαδός σας.
Ναι, προκαλούμε απέχθεια.
Τι γυρεύεις εδώ;
Ναι. Φυσικά.
Το σκοτάδι. Το σπαθί. Η παρατημένη. Ο ναός.
Όταν καταλάβαμε τι έλεγαν τα φαντάσματα,
δεν εκπλαγήκαμε, επειδή οι λέξεις
ήταν ήδη μέσα μας.
Αλλά εσύ...
Εξεπλάγης. Έτσι δεν είναι;
Δεν ήξερες ποιες θα ήταν οι λέξεις.
Όχι, δεν ήξερα. Εσύ πώς το ήξερες;
Ποιος ήταν ο μοναδικός που δεν είδε
τι έγραφε στο διαστημόπλοιο;
Εγώ. Η Κας δε με άφηνε να μπω μέσα.
Γι' αυτό δε σε πείραξαν τα φαντάσματα
όταν είχαν την ευκαιρία.
Το μήνυμα δεν είναι μέσα σου.
Ναι, υποθέτω ότι αυτό είναι λογικό.
Μπορείς να πάρεις το τηλέφωνο.
Τι;
Λέει να πάω να πάρω το τηλέφωνο.
Όχι.
Άκου.
Χρειάζομαι...
Πρέπει να μπορούμε να επικοινωνούμε με τον Δόκτορα,
κι είσαι ο μόνος που μπορεί να το κάνει.
Εντάξει.
Όχι, έχει δίκιο.
Δεν μπορείτε να πάτε εσείς.
Τι; Τι είναι; Τι είπε;
Δεν έχει σημασία.
Σε παρακαλώ.
Είπε να σε ρωτήσω αν τα ταξίδια με τον Δόκτωρ σε άλλαξαν.
Ή αν πάντα έθετες τις ζωές των άλλων σε κίνδυνο με ευκολία.
Μου έμαθε να κάνω αυτό που πρέπει.
Πρέπει να φύγεις.
Θέλω κι άλλο χρόνο, είναι πολύ νωρίς.
Δεν την έσωσα ακόμα.
Δεν έχω άλλη επιλογή,
θα αντιμετωπίσω τον Φίσερ Κινγκ.
Εσύ, πίσω στην Τάρντις.
Κοίτα,
θα είναι εντάξει,
το υπόσχομαι.
Μάλιστα. Αυτό δε χρειάστηκε μετάφραση.
Τώρα είμαι έτοιμος.
Έχω έρθει από το μέλλον.
Έχω δει το χάος που προκάλεσες, την αιματοχυσία.
Πες μου τι είδες.
Φαντάσματα.
Φαντάσματα;
Ψυχές ξεριζωμένες από τους νεκρούς.
Να επαναλαμβάνουν οδηγίες για εδώ, για αυτό το μέρος, ξανά και ξανά.
Πόσα φαντάσματα δημιούργησα;
Πόσα;
Από όσο ξέρω, τέσσερα. Ίσως πέντε μέχρι τώρα.
Ίσως περισσότερα απ' όταν έφυγα.
Τα φαντάσματά μου θα φτιάξουν κι άλλα φαντάσματα.
Αρκετά για να φέρουν μια αρμάδα.
Αρκετά για να με ξυπνήσουν από τον ύπνο μου.
Τι θα συμβεί,
όταν έρθουν οι δικοί σου;
Θα στραγγίσουμε τους ωκεανούς
και θα αλυσοδέσουμε τους ανθρώπους.
Αυτός ο κόσμος προστατεύεται από εμένα.
Ναι.
Ένας άνθρωπος,
χαμένος στον χρόνο.
Επείγον κλείδωμα ασφαλείας.
Ο σπόρος της καταστροφής τους έχει ήδη φυτευτεί.
Θα πεθάνουν όλοι.
Το μήνυμα θα σταλεί.
Οι δικοί μου θα έρθουν,
κι εσύ
δε θα το εμποδίσεις,
Άρχοντα του Χρόνου.
Μη, Κας!
Περίμενε.
Τι κάνεις;
Λαν, θα είναι μια χαρά, το υπόσχομαι.
Πρέπει να μείνουμε εδώ.
Το ξέρω αυτό το βλέμμα. Το έχω κι εγώ.
Καλά, εντάξει.
Αλλά θα μείνουμε μαζί.
Άρχοντες του Χρόνου.
Δειλοί, ματαιόδοξοι έφοροι,
που ξαφνικά θυμήθηκαν ότι έχουν δόντια,
κι έγιναν η πιο πολεμοχαρής φυλή στον γαλαξία.
Αλλά εσύ...
Εσύ!
Εσύ είσαι περίεργος.
Είδες κι εσύ τις λέξεις.
Τις ακούω να ηχούν μέσα σου.
Αλλά είσαι ακόμα κλειδωμένος στο παρελθόν σου.
Προστατεύεις δουλoπρεπώς τον χρόνο.
Προτίθεσαι να πεθάνεις
από το να αλλάξεις μια λέξη από το μέλλον.
Λαν.
Κας.
Ηλίθια.
Είμαι ηλίθια.
Θα είσαι ένας ισχυρός φάρος.
Πόσα φαντάσματα μπορώ να φτιάξω από εσένα;
Έχεις πολλά κοινά με τους Τιβόλιαν.
Κι οι δυο θα κάνατε τα πάντα για να επιζήσετε.
Θα παραδοθούν στον οποιονδήποτε.
Εσύ θα έκλεβες τις ψυχές των ανθρώπων
και θα τις έκανες ηλεκτρομαγνητικές προβολές.
Αυτή η θέληση για αντοχή,
αυτή η άρνηση,
να μην εκλείψεις ποτέ.
Είναι εκπληκτικό.
Και με βάζει σε σκέψεις,
διότι, ξέρεις,
αν για να επιζήσω
χρειάζεται να αλλάξω λίγο το μέλλον, τι με σταματάει;
Μα ναι, το φαινόμενο του κυματισμού.
Ίσως να σημαίνει ότι το σύμπαν
θα κυβερνάται από γάτες στο μέλλον.
Αλλά, όπως το βλέπω εγώ,
ακόμα κι ένα άθλιο μέλλον
είναι καλύτερο από κανένα μέλλον.
Στέρησες από τους ανθρώπους τον θάνατό τους.
Τους έκανες απλώς ένα μήνυμα σε μπουκάλι.
Παραβίασες κάτι σημαντικότερο από τον χρόνο.
Παραβίασες τους κανόνες ζωής και θανάτου.
Οπότε, θα διορθώσω τα πράγματα.
Εδώ και τώρα,
εδώ τελειώνει η ιστορία σου.
Εδώ είσαι...
Δεν μπορείς να κάνεις κάτι.
Το έχω κάνει ήδη.
Οι λέξεις έφυγαν.
Τις ξεφορτώθηκα.
Το μέλλον που είδα, τίποτα δε θα συμβεί πια.
Το μήνυμα δε θα μολύνει ποτέ
τους φίλους μου, δε θα πεθάνει κανείς,
κανείς δε θα έρθει να σε σώσει.
Αυτό είναι το καλό, όταν ξέρεις ότι θα πεθάνεις.
Δεν έχεις τίποτε άλλο να χάσεις.
Όχι, πρέπει να φύγετε από εδώ.
Τα φαντάσματα με κλείδωσαν μέσα. Είναι παγίδα.
Πάμε! Στο Κλουβί Φαραντέι!
Ο Άρχοντας του Χρόνου είπε ψέματα.
Πρωτόκολλο ασφαλείας 712.
Ενεργοποιήθηκε το κύκλωμα Έσελον.
Παρακαλώ, ασφαλίστε τις χειραποσκευές κι ετοιμαστείτε για αναχώρηση.
Πίσω, κάνετε πίσω.
Μη με φιλήσεις. Πρωινή αναπνοή.
Δόκτωρ;
Ακολουθήστε με.
Τι είναι αυτός ο θόρυβος;
Το κάλεσμα του Φίσερ Κινγκ.
Το κάλεσμα του αφέντη τους.
Πού πηγαίνουν;
Τελικά τι ήταν; Το φάντασμά σου.
Ένα ολόγραμμα.
Σαν το δικό σου που φτιάξαμε για να πάμε τα φαντάσματα στο Φαραντέι.
Με λίγη τεχνητή νοημοσύνη
και μερικές ηχογραφημένες φράσεις μέσα.
Όλα εκπέμπονταν από τα ηχητικά γυαλιά.
Μόλις φέρατε εμένα
και τον θάλαμο στο σκάφος, συνδέθηκε
με το ασύρματο δίκτυο της βάσης,
και, ιδού, το φάντασμα του Δόκτωρ.
Γιατί έβγαιναν μόνο τη νύχτα;
Διότι είναι ηλεκτρομαγνητικές προβολές,
αποσυντονισμένες με τη λειτουργία ημέρας της βάσης.
Μάλιστα.
Αυτό ήταν. Διέγραψα τη μνήμη της γραφής.
Ίσως να έχασες και κάποιες άλλες αναμνήσεις.
Συμμαθητές σου,
προηγούμενες διευθύνσεις ή πώς να πίνεις υγρά.
Έτοιμοι εσείς οι δύο. Πού είναι ο Μπένετ;
Τι θα απογίνουν;
Η UNIT θα αποσυνδέσει το Φαραντέι
με αυτούς μέσα, και θα το πάει μακριά.
Μετά η νεκροφόρα θα καταστραφεί,
ώστε η γραφή να μην επηρεάσει κανέναν άλλον.
Τι κάνω τώρα;
Δεν καταλαβαίνω.
Εγώ καταλαβαίνω.
Συνεχίζεις.
Πρέπει να το κάνεις.
Πίστεψέ με, υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος εκεί έξω,
ένας γαλαξίας, μια ζωή.
Τι θα ήθελε η Ο'Ντόνελ;
Πρέπει να διαγράψω το μήνυμα από το μυαλό σου,
αλλά δεν πειράζει, αργότερα.
Λαν, θα μεταφράσεις κάτι στην Κας από εμένα;
Ασφαλώς.
Πες ότι είσαι ερωτευμένος μαζί της
κι ότι πάντα ήσουν.
Τι;
Πες ότι δε χρειάζεται να χάνετε χρόνο,
διότι συμβαίνουν διάφορα κι έπειτα είναι πολύ αργά.
Πες ότι εύχομαι κάποιος να μου είχε δώσει αυτή τη συμβουλή.
Θεέ μου.
Απλώς μετέφερα ό,τι είπε εκείνος.
Μη νιώσεις ότι...
Τι θα κάνει η UNIT με τα φαντάσματα;
Θα πάει το κλουβί στο διάστημα,
μακριά από το μαγνητικό πεδίο της Γης.
Χωρίς κάτι να τους συντηρεί,
τα φαντάσματα θα εξαφανιστούν.
Δεν καταλαβαίνω το εξής.
Άλλαξες το μέλλον.
Εμπόδισες τον Φίσερ Κινγκ να επιστρέψει.
Ο Φίσερ Κινγκ είχε πεθάνει 150 χρόνια
πριν φτάσουμε καν εκεί.
Μόλις γύρισα, όμως, συμμετείχα στα γεγονότα.
Αλλά άκου να δεις.
Τα μηνύματα που έδωσε το φάντασμά μου δεν ήταν για εσένα,
ήταν για εμένα.
Εκείνη η λίστα.
Όλοι μετά από εσένα ήταν τυχαίοι.
Το ότι ήσουν, όμως, η επόμενη,
αυτό με έκανε να αντιμετωπίσω τον Φίσερ Κινγκ.
Κι όταν έλεγες ότι θα ανοίξει ο θάλαμος;
Έλεγα σε εμένα να μπω μέσα
και για πότε να τον ρυθμίσω.
Έξυπνο.
Μόνο που δεν τα είπα για αυτό.
Τι εννοείς;
Προγραμμάτισα το φάντασμά μου να τα πει,
γιατί αυτά είχε πει το φάντασμά μου.
Κι ο μόνος λόγος που δημιούργησα το φάντασμα ολόγραμμά μου
αρχικά
ήταν επειδή το είδα εδώ.
Αντέστρεψα την αφήγηση.
Εξακολουθεί να είναι πολύ έξυπνο.
Δεν καταλαβαίνεις.
Πότε είχα αυτές τις ιδέες, Κλάρα;
Λοιπόν, πρέπει να ήταν...
Ακριβώς.
Ποιος συνέθεσε την 5η του Μπετόβεν;
ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ
Δόκτωρ, βοήθεια!
Ναι, είσαι η επόμενη στη λίστα.
Είμαστε Βίκινγκ!
Πολεμάς ή πεθαίνεις.
Λέγονται Βαλτάνθρωποι.
Θα ικετεύεις για έλεος.
Η πιο θανάσιμη πολεμοχαρής φυλή στον γαλαξία;
Μια, ναι, γιατί;
Αυτό το χωριό τούς κήρυξε πόλεμο.
Θα γίνει πόλεμος, κι έχω κάποια νέα.
Θα τους διαλύσουμε.
Γιατί είσαι εδώ;
Είμαι ο Δόκτωρ,
και σώζω κόσμο.
Απόδοση διαλόγων: Παναγιώτα Μουζάκη